วีธีการคือ ไปนั่ง “นิ่งๆ” เป็นสัญลักษณ์บอกว่า ภาวะกดดันที่มีอยู่ โดยเฉพาะกับเรื่องการเซ็นเซอร์หนังนั้น เป็นความพยายามที่ผู้อำนาจทำให้เราทำอะไรไมไ่ด้มากไปกว่าการนั่ง “นิ่งๆ”

ทุกคนเดินไปทางจุฬาฯ ออกจากห้องเสวนาเรื่องกฎหมายสื่อที่ออกมาในช่วงนี้ หนึ่งในกฎหมายที่พุดถึง ก็มีกฎหมายภาพยนตร์ ที่กำลังเข้าสนช.ด้วย เทียบกับกฎหมายสื่อฉบับอื่นๆ แล้ว ร่างกฎหมายภาพยนตร์ตัวนี้ดูอาการหนักกว่าเพื่อน วันนั้นทุกคนเดินจากคณะรัฐศาสตร์ ไปนั่งกันที่หน้าสยามแสควร์

เพื่อนเล่าว่า ฝ่ายรักษาความปลอดภัยดูงุนงง ที่จู่ๆ ก็มีกลุ่มคนมานั่ง จะรอรถเมล์ก็ไม่ใช่ มาถึงก็ไม่ได้ทำอะไร พูดก็ไม่พูด ทำอะไรก็ไม่ทำ แต่นั่งกันนิ่งๆ จะเข้ามาห้ามก็คงไม่รู้จะอ้างอะไร หนึ่งในนั้น เดินไปถามคุณโดม สุขวงศ์ ซึ่งเดินถ่ายรูปอยู่ที่ขำคือคุณโดมตอบว่า อ๋อ คนพวกนี้มาจากโรงพยาบาลบ้า ส่วนผมมาดูแล (ก๊าก)

พี่นุช พิมผกา โตวิระ เอาดีวีดีรณรงค์เรื่องเสรีภาพสื่อ มาเผยแพร่ ทำเวอร์ชั่นมาให้เผยแพร่ต่อในแวดวงบล็อกเกอร์ด้วย

คำโฆษณาตัวเป้งกลางหน้าหนังสือพิมพ์ไทยหลายฉบับ แผ่หราไว้ว่า

รวมพลังประชามติ
“เห็นชอบ”
รัฐธรรมนูญใหม่ ให้เมืองไทยมีการ
“เลือกตั้ง”

โปรดสังเกต คำว่า “เห็นชอบ” กับคำว่า “เลือกตั้ง” ต่างก็อยู่ในเครื่องหมายคำพูด ที่ขับเน้นคำทั้งสองในประโยคดังกล่าว พาให้ตีความได้ว่า คำทั้งสองมีความเชื่อมโยงกัน เหมือนจะสื่อความว่า การไปลงมติ “รับ” ร่างรัฐธรรมนูญจะนำไปสู่การเลือกตั้งและขับเคลื่อนการปฏิรูปการเมืองให้เดินหน้า

ซึ่งเป็นโฆษณาที่เข้าข่ายหลอกลวงประชาชน หลอกลวงผู้บริโภค

ซ้ำร้ายกว่านั้น กระแสที่ถูกพูดถึงต่อเกี่ยวกับโฆษณาชิ้นนี้ ไม่ได้มองว่ามันเป็นการกระทำที่เข้าข่าย “หลอกลวง” แต่วิพากษ์กันเพียงระดับที่ว่า เนื้อความแบบนี้ถือเป็นการ “ชี้นำ” ว่าให้ไปลงมติ “รับ” หรือไม่ ซึ่งเป็นคนละประเด็นกัน แล้วหลังจากนั้น ฝ่ายที่เกี่ยวข้องก็ออกมาโต้แล้วว่า ไม่ได้ชี้นำ แค่ชักชวนกันไปตามเรื่องตามราวกระแสข่าวรายวัน

นอกจากเราจะถูกหลอกด้วยข้อมูลผิดๆ แล้ว (ด้วยเงินของเราเอง) ประชาชนส่วนใหญ่ ยังถูกปิดกั้นไม่ให้เห็นทางเลือกทางออกอื่นๆ ของการเมือง ที่หลากหลายมากกว่าแค่ไปลงประชามติในร่างรัฐธรรมนูญ 2550 และข้อสงสัยเกี่ยวกับการทำประชามติก็ยังไม่ถูกทำให้คลี่คลาย เช่น ถ้ามติออกมาว่าไม่รับร่างรธน. 2550 มันจะนำไปสู่อะไร ซึ่งเป็นเรื่องพื้นฐานที่ทั้ง คมช., กมธ.ยกร่าง และ ส.ส.ร.จำเป็นต้องมีคำตอบชัดๆ ให้ประชาชนรู้แน่

และประเด็นสำคัญอยู่ที่เรื่อง “การใช้เหตุผล” ของทั้งภาครัฐ สื่อมวลชน และกระแสตอบรับในสังคมเวลานี้

(more…)

เลยนึกลองวาดกราฟวงกลม แบบที่เขียนเรียนในวิชา Logic สมัยยังเยาว์วัย แบ่งหมวดหมู่รสนิยมทางการเมืองออกเป็น 3 วง นั่นคือ เอาเผด็จการ, เอาประชาธิปไตย, และประนีประนอมรักพ่ออย่าทะเลาะกัน

ได้ออกมาแบบนี้

ก็จะได้ผลออกมาเป็นรสนิยมทางการเมืองแบบต่างๆ ดังนี้

1 = คนเอาเผด็จการที่ไม่เอาประชาธิปไตย

2 = คนเอาเผด็จการประชาธิปไตย แต่ไม่เอารักพ่ออย่าทะเลาะกัน

3 = คนเอาประชาธิปไตยที่ไม่เอาเผด็จการ และไม่เอารักพ่ออย่าทะเลาะกัน

4 = คนเอาเผด็จการและรักพ่ออย่าทะเลาะกัน แต่ไม่เอาประชาธิปไตย

5 = คนที่เอาเผด็จการประชาธิปไตยและเชื่อรักพ่ออย่าทะเลาะกัน

6 = คนเอาประชาธิปไตยและรักพ่ออย่าทะเลาะกัน แต่ไม่เอาเผด็จการ

7 = ไม่เอาระบบเผด็จการ ไม่เอาประชาธิปไตย แต่..รักพ่ออย่าทะเลาะกัน